Spiritualiteit, Kunst en Wetenschap 

De kwestie van de vrije wil

De kwestie van de vrije wil is een hedendaags onderwerp van discussie en onderzoek. Zoals de ene meent dat vrije wil niet bestaat, is er een andere stroming die het tegenovergestelde beweert; de vrije wil is nog lang niet bevorderd tot een bewezen feit.
Eén ding is voor iedereen wel even duidelijk en dat is dat de vrije wil alles te maken zou moeten hebben met een keuzemogelijkheid waar we wel of niet gebruik van maken. Zelf behoor ik tot de categorie mensen die er van overtuigd is dat de vrije wil wel degelijk bestaat en we zelfs nu op een punt zijn gekomen dat deze van uiterst groot belang is.
Vrije wil vraagt om kennis en begrip van de bestaande scheidingslijnen in de wereld, van een juiste keuze en actie voor dat wat goed is voor het geheel en niet zozeer voor dat wat goed is voor een deel. De vraag is niet of we uit vrije wil een kopje koffie of thee zullen kiezen, thuis willen blijven of erop uitgaan of een andere keuze maken voor iets dat onze behoefte van het moment bevredigt. Dit soort keuzes heeft niets te maken met de bedoelde vrije wil.

Nog niet zo heel lang geleden was er inderdaad nauwelijks sprake van werkelijke vrije wil, wat tot gevolg had en heeft dat het gebrek eraan onze ontwikkeling te allen tijde belemmert. Al eerder schreef ik over de tegenwerkende kracht van het vooroordeel, dat net als met onjuiste interpretatie van feiten, extreem vervormd idealisme, discriminatie en ook angst voor het nemen van verantwoordelijkheid, de vrije keuze onmogelijk maakt. We hebben dan te maken met een ons gevangen houdende vorm van onderscheiden die we afgescheidenheid noemen. Ons concreet denken werkt in die levensfase scheidend en houdt ons in dat stadium in zijn greep.
Zijn we nu bereid ons denken om te vormen tot een instrument, tot een vertolker, dan zullen we ons onderscheidingsvermogen ontwikkelen en verfijnen om vervolgens in staat te zijn steeds meer waarheid in alle dingen te onderkennen. Pas door een ontwikkeld onderscheidingsvermogen kunnen we, gebruik makend van de dan in werking zijnde vrije wil, snel in alles waar we mee in aanraking komen de waarheid zien en zonder enige twijfel direct voor het werkelijke kiezen.

Maar hoe ontwikkelen en verfijnen we ons onderscheidingsvermogen, hoe leren we los te komen van dat afgescheiden denken? Eigenlijk heel eenvoudig, als we ons dagelijks leven als oefenterrein accepteren. Talloze situaties doen zich hierin voor dat we, als we bereid zijn het te willen zien, het werkelijke van het onwerkelijke kunnen onderscheiden. Elke situatie waar we mee geconfronteerd worden, biedt een oefening in bijvoorbeeld het trouw zijn aan ons eigen Zelf, aan onze hoogste waarheid. We kunnen ons dagelijks trainen in het durven uitkomen voor onze fouten die we als ieder ander mens maken. En wanneer we zo ver zijn dat we onszelf en onze hoogste waarheid trouw kunnen blijven, valt meteen ook de behoefte weg onszelf waar dan ook voor te verontschuldigen. Ons leven biedt dagelijks gelegenheden genoeg zorgvuldig onze woorden, handelingen en motieven aan een nader onderzoek te onderwerpen, met de bedoeling deze te kennen en bij hun werkelijke naam te noemen. Ons dagelijks leven is dé grote oefening om tot een verfijnd onderscheidingsvermogen te komen dat ons tegelijkertijd, door middel van datzelfde analytisch en afscheidend denkvermogen, bevrijdt uit de wereld van illusie – het emotioneel gebied van de vervormde werkelijkheid. We zullen ons emotioneel lichaam onder beheersing hebben gebracht en in staat zijn onze eigen koers te bepalen. Het is in deze toestand dat we gebruik maken van de energie van de vrije wil.

Zoals we over het afgescheiden concreet denkvermogen in de wereld van de objectieve vorm spreken, hebben we het nu over de wereld van de geest, de vormloze abstracte wereld van het subjectief bewustzijn, dat ons in staat stelt de hogere esoterische waarheid te begrijpen. In dit stadium van onze ontwikkeling maken we gebruik van ons abstract denkvermogen en kunnen we uit vrije wil beslissen van die andere werkelijkheden kennis te nemen. Door middel van ons concreet denken kunnen we dan weer de geestelijke waarnemingen van het abstract gebied vertalen, om vervolgens de opgedane kennis intelligent in ons leven toe te passen.
Deze kennis kunnen we omschrijven als intelligente liefde, een samengaan van verstand en toewijding aan dat wat goed is voor het geheel. Intelligente liefde kunnen we definiëren als het vermogen datgene te kennen wat een bepaalde toestand teweeg heeft gebracht. Ware liefde is altijd vrij van elke vorm van emotie en kritiek, waardoor we onbevooroordeeld de aanleidende oorzaak van elke situatie kunnen onderscheiden.

In het vorige artikel schreef ik al dat de Geestelijke Hiërarchie een uitdrukking van onvoorwaardelijke universele liefde is en alle leden het welzijn van mensheid en aarde als levensdoel hebben. Deze geestelijke wezens zijn voor ons te herkennen aan hun respectvolle houding ten opzichte van de in werking zijnde vrije wil van de mens, zodat wijzelf, zonder uitzondering, degenen zijn op deze planeet, die de verantwoordelijkheid dragen voor onze eigen beslissingen.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

 
Home Wetenschap De kwestie van de vrije wil